బృందావన రావు గారి వ్రాత పత్రి

అవధాని

ఎదలోని భావాల్ని ఎవరికీ చెప్పుకోవడం కుదరదు
మధురోహాల మధుమాసాన్ని మనసైన వారితో
ఆనందించడం వీలవదు
ఒక అడుగు ముందుకేస్తే – రెండో అడుక్కు నిషేధం
ఒక ముక్క మాట్లాడింతర్వాత – రెండోది మాట్లాడ్డానికి
అనుజ్ఞ వుండదు
అడుగడుక్కూ అడ్డంకి
నిమిష నిమిషానికీ నిషిద్ధాక్షరి!
ఇష్టమైన చోటికి పోయే వీలుండదు
చెయ్యాలనుకొన్న దాన్ని చేయడానికి వీలుండదు
ఇతరులేమిచేయమంటే అదే చేయ్యాలి
ఎక్కడికి వెళ్ళమంటె అక్క్డికే వెళ్ళి రావాలి
గుండెలుబికి వచ్చే కన్నిళ్ళు ఎన్ని బొట్లు రాలాలో
ముందే నిర్ధేశం
మామూలు సంభాషణల్లో ఎం మాట్లాడాలో కూడా ముందే
నిర్ణయం
పంజరంలోని చిలక పలికినట్లుగా
నోట్లోంచి వచ్చేవన్నీ ఇతరులిచ్చిన దత్తపదులే
ఇంట్లోంచి బయటకు వెడితే ఇకిలింపుల స్వాగతాలు
పనివున్నా లేకున్నా ఆషాఢభూతుల పలకరింపులు
సహచరుల సకిలింపులు – అధికార్ల చొంగకార్పు
అదిరింపులు
మర్యాద కోసం వినక తప్పదు
అడ్డమైన వాళ్ళ అప్రస్తుత ప్రసంగాలు
చదువ్విషయంలో రాజీ – ఉద్యోగ విషయంలో రాజీ
కట్నం విషయంలో రాజీ- కళ్యాణ విషయంలో రాజీ
తండ్రిక్కష్టం కలుగుతుందేమోనని రాజీ – తమ్ముడి
సంతోషంకోసం రాజీ
బ్రతుకంతా ప్రశ్నలే ప్రశ్నలు
అర్ధం లేనట్లు కనిపించే ఆఖరి పద్యపాదం అందంగా
అమరడానికి
సమాధానం సరైందో కాదో గానీ సవాలక్ష సమస్యాపూరణాలు
కన్ను తెరిచిందగ్గర్నించి మన్నులో కలసే దాకా
ఆడదాని జీవితం అహరహం అష్టావధానం!!

–సిహెచ్.వి. బృందావన రావు

ప్రచురణ : Akashicc (అక్టోబర్ ‘05)